Δεν ξέρω αν είναι μετανάστης ή πρόσφυγας... Ξέρω ότι είναι παιδί…

Δευτέρα, 02 Δεκέμβριος 2019 13:06 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Δεν ξέρω αν είναι μετανάστης ή πρόσφυγας... Ξέρω ότι είναι παιδί…

Άκουσα, είδα και διάβασα πολλά για τους πρόσφυγες που ήρθαν πρόσφατα στη Σπάρτη…! Άκουσα πολλές απόψεις, πως είτε είναι στρατιώτες του ισλαμισμό, είτε πως είναι ένα ανεξέλεγκτο φαινόμενο, είτε πως είναι καταστροφή για οποίο τόπο πάνε και η πιο ήπια άποψη πως μας είναι αδιάφοροι. Είδα ανθρώπους μαζεμένους να φωνάζουν, να διαμαρτύρονται και να κραυγάζουν έξω από το «Sparta Inn», πότε βρίζοντας τους πρόσφυγες και μετανάστες και πότε τους ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου. Κοίταζα από μια γωνία αυτή την εικόνα, προσπαθώντας να την αναλύσεις, δεν σήκωσα το κινητό μου να βγάλω ένα live ή ένα βίντεο, όπως έκαναν οι περισσότεροι εκεί. Δεν ξέρω γιατί, αλλά ντράπηκα, τόσο για τους συμπατριώτες μου που ούρλιαζαν και ήταν τυφλωμένοι από θυμό και μετά ντράπηκα και για εκείνους που κατέβαιναν με σκυμμένα κεφάλια και κοιτούσαν απορημένοι.


Εκείνο, όμως, που δεν θα ξεχάσω είναι τα βλέμματα των παιδιών! Εκείνα τα βλέμματα ήταν σαν μαχαίρια… Μαχαίρια στο πολιτισμό μας… Ποτέ δεν σκεφτήκαμε πως φωνάζοντας, βλαστημώντας και αναθεματίζοντας αυτούς τους ανθρώπους που δίπλα τους έχουν παιδιά γινόμαστε εχθροί στα μάτια αυτών των αθώων ψυχών! Πώς θα αποκτήσει μια καλή γνώμη για εμάς ένα τέτοιο παιδί βλέποντας κάτι τέτοιο; Γιατί τα τραυματίζουμε έτσι;  Καταλαβαίνω το φόβο και την αγωνία του κόσμου της Σπάρτης…. Τόσα έχουν ακούσει πως κάνουν αυτοί οι άνθρωποι όπου πάνε. Μα δεν σκεφτόμαστε καθαρά και, κυρίως, κάπου εκεί στη πολύ βαβούρα και στη πολύ πληροφόρηση χάσαμε την ανθρωπιά μας! Αφήστε τους ενηλίκους και τους νεαρούς και τις γυναίκες που έρχονται, αυτοί είναι μεγάλοι άνθρωποι αντέχουν, εκείνα τα παιδιά γιατί να δέχονται αυτήν την οργή; Αυτά δεν είναι στρατιώτες…! Αυτά δεν φταίνε σε τίποτα επειδή οι λαοί μάχονται  ή μάλλον οι κυβερνήσεις των λαών…! Θύματα εκεί στη πατρίδα τους, θύματα και εδώ…! Βία εκεί, βία και εδώ… Όπου πάνε βλέπουν βία και φωνές! Δεν υπάρχει αμφιβολία πως θα γίνουν ενήλικοι με πληγές. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως μεγαλώνοντας θα μας βλέπουν με καχυποψία και κακία. Εμείς καλλιεργούμε το μίσος… Σε εμάς μετά θα επιστρέψει… Ας δείξουμε όλοι την ανθρωπιά μας μπροστά σε αυτά τα πλάσματα τουλάχιστον. Δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να τα πληγώνουμε έτσι. Αφήστε τα στην ησυχία τους… Ας αφήσουμε τη ψυχή τους να ηρεμήσει.
 

Κλείνοντας, θα προσθέσω πως είχα διαβάσει κάπου, πως όσο υπάρχουν  παιδιά που πεινάνε δεν υπάρχει Θεός… Εγώ θα την παραφράσω και θα πω, πως όσο υπάρχουν παιδιά που φοβούνται δεν υπάρχει Θεός…! Αν ο Θεός ήταν εκεί, είμαι σίγουρη πως δεν θα στέκονταν στη πλευρά του πεζοδρομίου με αυτούς που γιούχαραν, αλλά θα ήταν δίπλα στα παιδιά!

Σόφη Βαφάκου

Ενημερωθείτε για όλη την επικαιρότητα της Λακωνίας και όχι μόνο μέσα από τη συνεχή ροή του www.lakonikos.gr. Κάνετε like στη σελίδα και γίνετε μέλος στην ομάδα του lakonikos.gr στο Facebook για να μαθαίνετε τα νέα πρώτοι! Με το κύρος και την αξιοπιστία του "Λακωνικού Τύπου", της μοναδικής ημερήσιας εφημερίδας της Λακωνίας με ιστορία 22 και πλέον ετών

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα