Να τα λέμε κι αυτά

Τετάρτη, 17 Μάρτιος 2021 16:44 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Νοιώθω όμορφα που ζω στην πόλη της Σπάρτης. Φανταστείτε να ζούσα στην Νέα Σμύρνη, την παλιά μου γειτονιά των φοιτητικών χρόνων! Η αστυνομία εδώ σέβεται τον πολίτη και πάνω απ’ όλα τον υπηρετεί, χωρίς να δείχνει ότι είναι η αρχή και η εξουσία. Αυτός είναι ο ρόλος της και γι’ αυτό πληρώνεται, φυσικά από το υστέρημα όλων μας.

Νοιώθω ασφαλής, εν πολλοίς. Όπου χρειάστηκε να επέμβει, το έκανε χωρίς τυμπανοκρουσίες και φυσικά χωρίς ξύλο. Και συλλήψεις αρκετές έχει κάνει, και εύσημα έχει πάρει για τη δράση της και πολλούς παράνομους έχει μπαγλαρώσει, (υποθέσεις ναρκωτικών), άσχετα αν δεν τα μαθαίνουμε όλα. Η αστυνομία της Σπάρτης έχει αποδείξει ότι είναι ικανή να φέρει σε πέρας οποιαδήποτε αποστολή και να χειριστεί κατάλληλα κρίσεις.

Με το ζήτημα της απομάκρυνσης των μεταναστών από το γνωστό ξενοδοχείο, ένα   μόνο θα πω: Η συμβολή της ήταν κάτι παραπάνω από υποδειγματική και άψογη. Σεβάστηκε τον ανθρώπινο πόνο και το δράμα που βίωναν αυτοί οι κατατρεγμένοι άνθρωποι και φέρθηκε με κατανόηση και συμπόνοια.

Όσον αφορά τον κορωνοϊό, η συμπεριφορά των ενστόλων είναι εξαιρετική απέναντί μας και δράττομαι της ευκαιρίας να ευχαριστήσω τη διοίκησή της γι’ αυτό.
Δεν συνηθίζω να γράφω διθυράμβους για αστυνομικούς και πάντα υπερασπίζομαι τον αδύνατο και τον κατατρεγμένο όπου γης. Όμως, σαν δίκαιος, πρέπει ν’ αποδώσω τα του καίσαρος τω καίσαρι κι η αλήθεια είναι πως στα παιδιά που υπηρετούν στην αστυνομία της Σπάρτης αξίζουν πολλά εύσημα.

Μακάρι να δρούσαν με το ίδιο πνεύμα κι οι αστυνομικοί που υπηρετούν στο τμήμα της Νέας Σμύρνης. Είναι ντροπή για την Ελληνική επικράτεια αυτό που συνέβη εκεί. Χωρίς σοβαρό λόγο κι αιτία, μπροστά στα μάτια περαστικών, οικογενειών με μικρά παιδιά, που έκαναν τη βόλτα τους στην πιο όμορφη ίσως γειτονιά της Αθήνας, σαν βάρβαροι πραιτοριανοί, σαν ρομποκόπ, καμμιά δεκαριά αστυνομικοί έπεσαν πάνω σ’ ένα έφηβο και τον ξυλοκοπούσαν με απερίγραπτη μανία, ενώ εκείνος φώναζε «πονάω!».

Οι άνθρωποι που πληρώνονται, (πολύ λίγα είναι η αλήθεια), για να μας κάνουν να κοιμόμαστε ήσυχοι, που φυλάνε την περιουσία μας, που προασπίζονται το δικαίωμά μας να περπατάμε ανέμελοι στο πάρκο! Ναι, αυτοί έπεσαν σαν αφιονισμένοι πάνω σ’ ένα μόνο άνθρωπο και τον χτυπούσαν.
Αν μη τι άλλο, αυτό συνιστά δειλία και ανανδρία. Η ολική δύναμη εναντίον ενός άοπλου ατόμου. Αυτά τους μαθαίνουν στη σχολή; Αυτές τις εντολές είχαν; Ελέγθηκαν για τη συμπεριφορά τους αυτή;
Ντρέπομαι για τη στάση τους. Κι όμως, ο κ. πρωθυπουργός, αντί να καταδικάσει αμέσως το αποτρόπαιο γεγονός, αντί να στείλει στα σπίτια τους αρκετούς και πρώτο τον Υπουργό Προστασίας, (ποιας προστασίας άραγε;), του Πολίτη, περίμενε να ξεσπάσει η οργή του κόσμου, να τραυματιστεί σοβαρά ένας αστυνομικός, για να πει αυτά που είπε σήμερα, 10 – 3.

Μα δεν περίμεναν, μετά από αυτή τη συμπεριφορά, ότι ο κόσμος θ’ αντιδράσει; Δεν θέλω να πολιτικολογήσω φτηνά εναντίον κανενός, αλλά θέλω να επιστήσω την προσοχή των υπευθύνων για την προστασία του πολίτη, για την εκπαίδευση που παρέχουν στους αστυνομικούς αλλά και για τις εντολές που τους δίνουν.
Κι εμείς πρέπει να καταλάβουμε ότι ο αστυνομικός είναι ένας άνθρωπος σαν κι εμάς που πολλές φορές παίζει τη ζωή του κορώνα – γράμματα στο κυνήγι των παρανόμων και να μη ξεσπάμε την οργή μας πάνω του. Φυσικά αυτό πρέπει να το καταλάβει πολύ καλά κι αυτός.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Linardi Anastasia
Koutsoviti