Το βασιλόπουλο με το άστρο

alte_peloponnese

Το παραμύθι της εβδομάδας στον «Λακωνικό Τύπο»

Παρασκευή, 22 Μάρτιος 2019 12:29 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Το βασιλόπουλο με το άστρο

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα βασιλόπουλο. Ζούσε σε ένα παλάτι ξεχωριστό, ηλιοφώτιστο τις μέρες και φεγγαρολουσμένο τις νύχτες. Ήταν μαγικό. Μέσα στους τοίχους του είχε τις σκέψεις των ανθρώπων που το κατοικούσαν. Πραγματοποιούσε κάθε τους επιθυμία, μεγάλη, μικρή, κρυμμένη, ή φανερή. Όλοι ήταν ευτυχισμένοι.

Οι ευχές που έκαναν όσοι ζούσαν εκεί ήταν καλές και αγαθές. Όλοι περνούσαν ζωή χαρισάμενη. Μόνο ένας δεν ήταν δηλαδή ευτυχισμένος: το βασιλόπουλο. Είχε έναν κρυφό πόθο, ένα κρυφό μαράζι. Το κακό βέβαια είναι που ούτε ο ίδιος ήξερε τι ήταν αυτό που επιθυμούσε και δεν είχε. Έτσι δεν μπορούσε να εκφράσει ευχή για να την πραγματοποιήσει το παλάτι. Περνούσαν οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια, και όσο μεγάλωνε τόσο μεγάλωνε και ο καημός του. Γινόταν όλο και πιο σκεπτικός, όλο και πιο απογοητευμένος.

Μια μέρα λοιπόν, αποφάσισε να πάει να συμβουλευτεί τον γέρο-σοφό της χώρας. Μια και δυο, πεζεύει το άλογο του. Δρόμο παίρνει, δρόμο αφήνει, και ανεβαίνει στο βουνό για να βρει την σπηλιά που κατοικούσε.
- Καλημέρα γέροντα.
- Καλημέρα γιε μου. Ποιος καλός άνεμος σε φέρνει στη σπηλιά μου;
- Τη συμβουλή σου γέροντα, αν αγαπάς, είπε και κάθισε δίπλα του κοντά στη φωτιά που είχε ανάψει.

Το βασιλόπουλο είπε στο γέρο σοφό για το μαράζι που του έκαιγε τα στήθια. Για χαρές που δεν μπορούσε να απολαύσει. Για τις μέρες που τον έκανε να μελετάει σοφά βιβλία. Για τις νύχτες που παρατηρούσε τ’ αστέρια περιμένοντας κάτι που θα τον έκανε ευτυχισμένο.
- Είσαι τυχερός γιε μου, με μια τύχη σπάνια. Δεν είσαι απλό βασιλόπουλο. Είσαι το βασιλόπουλο με το άστρο.
- Το βασιλόπουλο με το άστρο; Τι είναι αυτό;
- Είναι το άστρο που η μοίρα ορίζει σε άνθρωπο μια φορά στα χίλια χρόνια. Τον κάνει τον πιο ευτυχισμένο απ’ όλους τους ανθρώπους.
- Δεν καταλαβαίνω.
- Θα το νιώσεις. Αλλά για να έρθει εκείνη η στιγμή, θα πρέπει πρώτα να βρεις το αστέρι που γράφει πάνω τ’ όνομα σου.
- Υπάρχει αστέρι που γράφει πάνω τ’ όνομα μου; Και πώς θα το βρω; Αφού δεν μπορώ να πάω στ’ αστέρια.
- Υπάρχει. Ξέρω ότι το όνομα σου είναι κρυφό και το ξέρεις μόνο εσύ. Σ’ το είπανε οι μοίρες το βράδυ που ήρθαν να σε ράνουν στην κούνια σου. Ξέρεις ότι δεν πρέπει να το φανερώσεις ποτέ και σε κανέναν. Αναρωτήθηκες ποτέ γιατί δεν πρέπει;
- Πολλές φορές, απάντησε σαστισμένο το βασιλόπουλο.
- Για να μην το μάθουν τ’ αστέρια και σε ξεγελάσουν. Μόνο ένα αστέρι γράφει πάνω του το όνομα σου, χωρίς το ίδιο να το ξέρει. Αν το βρεις θα γίνεις ο πιο ευτυχισμένος.
- Και πώς θα το βρω;
- Θα σε βρει εκείνο. Κάποια νύχτα τ’ αστέρια θα αρχίσουν να σε παίρνουν κοντά τους. Εσύ θα πρέπει να ψάχνεις πάνω τους για να βρεις κάπου χαραγμένο κρυφά το όνομα σου. Πρόσεξε, όμως, κάθε νύχτα θα σε παίρνει ένα άλλο αστέρι και θα σε επιστρέφει το πρωί. Αν το αστέρι έχει το όνομα σου, θα πρέπει να το βρεις αυτή τη νύχτα.
- Πώς θα προλάβω μέσα σε μία νύχτα μόνο να ψάξω ένα ολόκληρο αστέρι; Μήπως υπάρχει κάποιο μυστικό να με βοηθήσει;
- Να πιστεύεις ότι θα το βρεις και να ψάχνεις με αγάπη. Πήγαινε τώρα με την ευχή μου.

Τον ευχαρίστησε κι έφυγε. Μέρες και νύχτες σκεφτόταν τα λόγια του σοφού. Τις νύχτες κοίταγε τ’ αστέρια και περίμενε πότε θ' αρχίσουν να τον παίρνουν κοντά του.

Μια νύχτα, ευωδιαστή και ήσυχη, συνέβη για πρώτη φορά. Ένα αστέρι του έκλεισε το μάτι και στο λεπτό τον παίρνει μαζί του.

Τα έχασε το βασιλόπουλο. Τέτοια ομορφιά δεν είχε δει ποτέ ανθρώπου μάτι. Άρχισε να ψάχνει. Έσκαβε το χώμα, σήκωνε φύλλα, αναποδογύριζε τις πέτρες... Η νύχτα τέλειωσε γρήγορα. Το βασιλόπουλο δεν είχε καταφέρει να βρει το όνομα του.

Κάθε βράδυ τον έπαιρνε κι από ένα αστέρι, και κάθε μέρα σκεφτόταν τι είχε συμβεί την προηγούμενη νύχτα. Όσο περνούσε ο καιρός τόσο πιο γρήγορα έσκαβε, αναποδογύριζε τις πέτρες, σήκωνε φύλλα, ξύλα. Ξερίζωνε ό,τι έβρισκε μπροστά του. Δεν έψαχνε με αγάπη.

Κάποια νύχτα ένα αστέρι τον πήρε ξανά. Ήταν αλλιώτικο. Και το ταξίδι μαζί του διαφορετικό. Κάτι του ’λεγε ότι αυτό είναι το αστέρι του. Τα ’χασε μ’ αυτή τη σκέψη. Απόψε έπρεπε να βρει το όνομα του. Δεν ήξερε από που ν’ αρχίσει και που να τελειώσει εκείνο το βράδυ. Δεν ήξερε αν θα του φτάσει η νύχτα. Σκεφτόταν και σκεφτόταν. Η λέξη αγάπη στριφογύριζε στο μυαλό του. Χωρίς να το καταλάβει, άρχισε να λέει:
- Άστρο μου, σ’ αγαπώ τ’ όνομα μου το κρυφό πες μου απόψε πού θα βρω; Γονάτισε, ακούμπησε τα χέρια του στο χώμα και το φίλησε. Και τι να δει! Ακριβώς ανάμεσα στα πόδια και στα χέρια του, το κρυφό όνομα του. Έκλεισε τα μάτια και είπε:
- Άστρο μου, σ’ ευχαριστώ τ’ όνομα μου το κρυφό θα κρατήσω φυλαχτό!

Πριν προλάβει να τελειώσει τη φράση του, βρέθηκε στο παλάτι. Όλα τα είδε αλλιώτικα. Από εκείνη τη στιγμή ήταν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου. Κι έζησε αυτός για πάντα καλά κι εμείς εδώ καλύτερα.

Ανδρονίκη Μαστοράκη

Από το βιβλίο «Το Παραμύθι (τεύχος 1) του Δ. Αβούρη

Ενημερωθείτε για όλη την επικαιρότητα της Λακωνίας και όχι μόνο μέσα από τη συνεχή ροή του www.lakonikos.gr. Κάνετε like στη σελίδα και γίνετε μέλος στην ομάδα του lakonikos.gr στο Facebook για να μαθαίνετε τα νέα πρώτοι! Με το κύρος και την αξιοπιστία του "Λακωνικού Τύπου", της μοναδικής ημερήσιας εφημερίδας της Λακωνίας με ιστορία 22 και πλέον ετών

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΒΙΒΛΙΟ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΙΔΗΣΗ

Στείλτε μας τα δικά σας νέα, φωτογραφίες, σχόλια, σκέψεις, παρατηρήσεις και δείτε τα δημοσιευμένα στο lakonikos.gr και στην ημερήσια εφημερίδα ΛΑΚΩΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Διεύθυνση e-mail(*)
Μη έγκυρη διεύθυνση e-mail

Περιγραφή(*)
Συμπληρώστε μια περιγραφή για την είδηση σας

Φωτογραφία

Κωδικός Ασφαλείας(*)
Κωδικός Ασφαλείας
Ο κωδικός ασφαλείας είναι λάθος