500-10

Παρασκευή, 13 Ιούλιος 2018 20:44 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Αποφάσισα να επιστρέψω μετά από τόσο καιρό σαν τον δολοφόνο που γυρνάει πάντα στο τόπο του εγκλήματος που διέπραξε, και η απόφασή μου αυτή έχει την βάση της και την αφορμή της σε ένα πρόσωπο που με την στάση του με έκανε να θέλω δυνατά να γράψω ένα άρθρο.
Είναι σαν ένας έρωτας δυνατός που σου ξαναδίνει απλόχερατην όρεξη για ζωή όταν πια όλα έχουν χαθεί.
Είναι από τα πράγματα που σου φωνάζουν «ζήσε», ότι τέλος πάντων δεν χαραμίζεις την ύπαρξή σου έτσι ανώφελα.
Ένας άνθρωπος λοιπόν, ένα πρόσωπο γεμάτο αλήθεια, που επάνω του αναγνώρισα όλα εκείνα που αγάπησα στον Έλληνα, όλα εκείνα που πίστευα ότι έχουν πια χαθεί, σε μια κοινωνία ανθρώπων στείρα και άδεια από συναισθήματα και ιδέες.
Ήρθε λοιπόν το φως μες το σκοτάδι που ζούμε τα τελευταία χρόνια στον κόσμο και στην Ελλάδα, ήρθε δουλεύοντας μαζί της, παρατηρώντας τον αγώνα της για επιβίωση, βλέποντας τους υπόλοιπους δίπλα της να εξαφανίζονται μπροστά της, τοποθετώντας τη στο πιο ψηλό σημείο του βάθρου, χωρίς να γνωρίζει η ίδια ότι είναι ο νικητής.
Άλλωστε η εικόνα που παρουσιάζει αυτή την στιγμή η Ελλάδα και ο κόσμος της η κοινωνία των ανθρώπων της, μιας χώρας βασανισμένης, είναι πράγματι θολή.
Θολό το τοπίο μέσα στο οποίο ζούμε, δουλεύουμε, υπάρχουμε και ενεργούμε,εχθρικό,ένα τοπίο δυο συστατικών.
Από την μια μεριά άνθρωποι που έχουν την δυνατότητα να καταναλώνουν 500 ευρώ την ημέρα και από την άλλη άνθρωποι που δεν μπορούν ούτε 10.
Χάσμα τεράστιο, κενό αγεφύρωτο, το οποίο και διευρύνεται μέρα τη μέρα.
Παρόλα αυτά είμαι σίγουρος ότι πολλοί από εσάς έχετε αναρωτηθεί πολλές φορές γιατί άραγε να συμβαίνει αυτό, με ποιο τρόπο μπόρεσε η ψαλίδα να μεγαλώσει τόσο πως έγινε και φτάσαμε ως εδώ και ειδικά με μια αριστερή κυβέρνηση που υποτίθεται ότι το πρώτο πράγμα που έπρεπε να φροντίσει ήταν ακριβώς αυτό το κλείσιμο της ψαλίδας.
Ποιοι τέλος πάντων ανήκουν στην πρώτη κατηγορία και ποιοι στην δεύτερη;
Το ερώτημα είναι απλό και έχει απάντηση.
Είναι θέμα καμήλας, γιατί αν πραγματικά έχετε όρεξη για παρατήρηση βγείτε έξω στον δρόμο και εκεί θα δείτε πολλούς από εμάς να έχουν μια καμπούρα στην πλάτη, άλλος μικρή και άλλος μεγάλη.
Αν τώρα πάλι αναρωτηθείτε η Μαρία και εγώ αν διαθέτουμε καμπούρα σας λέω αλήθεια πως όχι, οιάνθρωποι που διαθέτουν τέτοιο αξεσουάρ δεν πλένουν πιάτα όπως κάνουμε εμείς.
Σε όλες λοιπόν τις Μαρίες της Ελλάδας που δουλεύουν τίμια και αληθινά για να φτιάχνουν κάποιοι άλλοι καμπούρες είναι αφιερωμένο το άρθρο αυτό.
Και μην ξεχνάς Μαρία μαζί με τα πιάτα πλένουμε και την ψυχή μας ενώ κάποιοι άλλοι δεν μπορούν.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΙΔΗΣΗ

Στείλτε μας τα δικά σας νέα, φωτογραφίες, σχόλια, σκέψεις, παρατηρήσεις και δείτε τα δημοσιευμένα στο lakonikos.gr και στην ημερήσια εφημερίδα ΛΑΚΩΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Διεύθυνση e-mail(*)
Μη έγκυρη διεύθυνση e-mail

Περιγραφή(*)
Συμπληρώστε μια περιγραφή για την είδηση σας

Φωτογραφία

Κωδικός Ασφαλείας(*)
Κωδικός Ασφαλείας
Ο κωδικός ασφαλείας είναι λάθος